FANDOM


Nuvola apps important Bu makale taslak halindedir.
  • Bu makalenin Madde Taslakları altında yer almasına özen gösteriniz.
  • Güncel bir madde olarak kaydetmeden önce lütfen Taslak: olmaktan çıkartınız ({{Taslak}} kısmını siliniz).

Hayatı Edit

d. 1908- ö.1950. Bir italyan yazarı olan Pavase, Stefano Belbo (Cuna) da 9 Eylül 1908'de doğdu. Torino'da 26 Ağustos 1950'de öldü. Öğrenimini Torino'da yaptı. Melville'nin Moby Dİck yapıtını çevirmesi ile dikkatleri üzerine çekti. O zamanlar İtalya'da iktidarda olan Mussolini'nin Faşist Partisi'ne üye değildi. Öğretim üyeliği hayatını da sevmiyordu: Onun için profesör olarak çalışmaları düzensiz oldu.

İtalyanca, Latince, Felsefe öğretiyordu. 1936'da İngilizce Profesörü unvanını aldı. Ara yerde birçok ünlü İngiliz ve Amerikan yazarının yapıtlarını da İtalyancaya çevirdi. Bu da onun özgün bir eleştiri birikimini edinmesine yol açtı ve 1930'dan başlayarak La Cultura (kültür) dergisinde yazılar yazmaya başladı. Bunlar sonradan bir ciltte toplanarak ölümünü izleyen 1951 yılında yayınlandı.

Yine bu süre içinde ilk şiirlerini kitap halinde yayınladı ve bu, 1936'da çıktı. Fakat Pavase tam o sırada tutuklanıp Calabria'daki Brancaleone'de zorunlu ikamete gönderildiğinden kitabı pek yanı uyandırıp göze çarpmadı. Sonradan bu kitap birkaç şiir ilavesi ile 1943'te yeniden yayınlandı ve eleştirmenler -çok geç olmakla birlikte- ancak o zaman Pavase'nin bu yapıtının değerini fark ettiler.

1939'ta yazıp 1941'de yayınladığı "Paese Tuoi / Senin Ülkelerin" adlı romanı Pavase'yi bir anda şöhrete kavuşturdu. Roman, konusunun ve dilinin hoyratlığı ile skandal yarattı. Yine o zamandır ki okuyucu yığınları Pavase'nin birçok değerli yapıtlar verdiğinin farkına vardılar.

Bunların bazılarını Pavase 1936-1938 yılları arasında yazmıştı, fakat çekmecesinde saklamıştı. Bunlarda ölümünden sonra, 1953'te yayınlandı. Pavase geçirdiği ruhsal ve sanatsal bunalım, 1935-1936 yılları arasında Calabria'daki sürgünlük dönemi sırasında başlar. Kendisinin deyişiyle "sanatı üzerinde yeni fikirler edinişi" ve Günlük'ü yazmaya başlayışı o döneme rastlar.

Torino'ya döndütekn sonra kendisini bütün benliği ile çalışmaya verdi ve özellikle Leone Ginzburg ile işbirliği yaparak Einaudi Yayınevi'ni kurdu. Dilimize konusundan esinlenilerek Çıplak MOdeller başlığı ile çevrilen "La Bell'Estate/Güzel Yaz" başlıklı romanını 1934'te yazdı. Bunu 1941-1944 arasında yazdığı "Ferie D'agosto-Ağustos Tatili" adlı uzun öyküler kitabı izledi.

8 Eylül 1943'te İtalya'nın Müttefik Devletler ile imzaladığı ateşkes anlaşmasını izleyen ve yirmi ay daha süren savaşın yol açtığı felaketler üzerine yazar, kız kardeşinin ailesi ile birlikte Monferrat'taki Serralungo di Cera'ya yerleşmek zorunda kaldı. Ondan sonra da bir süre kız kardeşinin yanında oturdu.

İtalya'nın kurtuluşundan sonra günlerini bir Roma'da ve Milano'da geçirdi, son olarak Torino'ya yerleşti, fakat yine Einaudi Yayınevi hesabına çalışmaya devam etti. O zamandan sonra çok düzenli bir yaşam sürdü. Yalnız arasıra Roma'ya, Toscana'ya gidiyor ve Piemonte'de, doğduğu köye uğramaktan hoşlanıyordu.

Duygularını, düşüncelerini anlatmakta acele etmeye başlamıştı. 1945-1950 arasında durup dinlenmeden çalıştı, derin yankılar uyandıran birçok değerli yapıtlar yarattı. Bunlar arasında "Il COmpagno-Arkadaş" isimli yapıtılı 1947'de Salento ödülünü kazandı. 1949'da yayınladığı çeşitli eserleri arasında "Çıplak MOdeller" tekrar basıldı.

1949'da iki ay gibi kısa bir sürede "La Luna ei Falio - Ay ve HAvai Fişekler" adlı kitabında çocukluğunu ve Roma anılarını anlattı ve bu son eseri, onun başyapıtı oldu. Düşünsel olgunlaşmasının bütün evrelerini içeren -ve 1952'de, yani ölümünden iki yıl sonra "Il Mestiere di Vivere-Yaşama Sanatı" başlığı ile yayınanan - Günlük'ünün 18 Ağustos 1950 tarihli bölümünde şu son cümle okunmaktadır:

"Tek sözcük, tek hareket yok artık. Bundan sonra yazı yazmayacağım".

Söyleyeceği herşeyi söylemiş olma duygusu, kendisine İngilizce şiirler ve film senaryoları ithaf ettiği genç bir Amerikalı aktris yüzünden uğradığı yeni bir düş kırıklığı, kazandığı başarılar karşısında duyduğu tatminsizlik (1950 Ağustos'unda Strega ödülünü de kazanmıştı) ve kendi deyişiyle "içindeki duygunluk, bezginlik halindeki dünyadan el-etek çekme" arzusu, öteden beri zihninde yer alan canına kıyma saplantısını daha da körükledi ve 26 Ağustos 1950 gününün akşamı, Torino'daki bir otel odasında uyku ilacı içerek yaşamına son verdi.[1]

Kaynakça Edit

  1. Samih Tiraykioğlu, Çıplak Modeller, Bayrak Yayınları

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.